To , że dzieci okazują się być czasem niezdarne i nie mają tak dobrej równowagi jak osoby dorosłe jest całkowicie naturalne. Umiejętność perfekcyjnej motoryki ruchowej nabywają bowiem z czasem. Rodziców zastanawiać mogą jednak pewne niepokojące sygnały.

O niezgrabności ruchowej, która może być objawem pewnych dysfunkcji możemy mówić wtedy, gdy dziecko rozwija się znacząco wolniej aniżeli jego rówieśnicy. Przykładem może być na przykład zespół Aspergera, zaburzenie które wpływa nie tylko na komunikację z otoczeniem, ale właśnie fizyczność dziecka.

Pierwszym objawem może być późniejsze rozpoczęcie chodzenia. W okresie późniejszym zauważyć można brak umiejętności uczestniczenia w grach zespołowych ? dziecko ma na przykład trudności z łapaniem piłki czy koordynacja ruchu podczas biegania. Niezgrabność ruchowa, która wynika z zaburzeń neurologicznych może objawiać się też brakiem umiejętności samodzielnego jedzenia czy wiązania sznurowadeł. Problemy są widoczne także w szkole i tutaj warto zauważyć, że niestety zespół Aspergera w szkole podstawowej występuje bardzo często a kadra pedagogiczna nie jest odpowiednio wyszkolona, by sobie z nim radzić.

W szkole pojawiają się zaburzenia, które z łatwością można dostrzec u ucznia z Aspergerem. To między innymi niewyraźne pismo czy brak uzdolnień sportowych. Bardzo często w okresie dojrzewania pojawiają się mimowolne tiki, szybkie mruganie powiekami czy dziwne grymasy twarzy. Oczywiście objawy tego rodzaju nie muszą być związane tylko z zespołem Aspergera jednak tego rodzaju zaburzenie wyróżnia się najczęściej.

Warto także zaznaczyć, że brak odpowiedniej terapii u dzieci skutkować może problemami w okresie dorosłości. Według statystyk, nawet 90% osób cierpiących na zaburzenia związane z zespołem Aspergera ma znaczne problemy z prawidłowym poruszaniem się.